واژگان سربی یک پسر

دوباره دل هوای با تو بودن کرده
نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته ازین دست به دعاها بردن
همه ی آرزوهام با رفتن تو مردن

 

حالا من یه آرزو دارم تو سینه
که دوباره چشم من تو رو ببینه

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم
آخه تو رنگ چشات قیمت دنیا رو دیدم
توی هفت تا آسمون تو تک ستاره منی
به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم

حالا من یه آرزو دارم تو سینه
که دوباره چشم من تو رو بیبنه

دوباره دل هوای با تو بودن کرده
نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته ازین دست به دعاها بردن
همه آرزوهام با رفتن تو مردن

همه آرزوهام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزودارم توو سینه
که دوباره چشم من تو رو بیبنه

 

لینک آهنگ

p.s. I love this song

اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش / حریف خانه و گرمابه و گلستان باش
شکنج زلف پریشان به دست باد مده / مگو که خاطر عشاق گو پریشان باش
گرت هواست که با خضر همنشین باشی / نهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش
زبور عشق نوازی نه کار هر مرغیست / بیا و نوگل این بلبل غزل خوان باش
طریق خدمت و آیین بندگی کردن / خدای را که رها کن به ما و سلطان باش
دگر به صید حرم تیغ برمکش زنهار / و از آن که با دل ما کرده‌ای پشیمان با
تو شمع انجمنی یک زبان و یک دل شو / خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش
کمال دلبری و حسن در نظربازیست / به شیوه نظر از نادران دوران باش
خموش حافظ و از جور یار ناله مکن / تو را که گفت که در روی خوب حیران باش

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم
"سعدی"

ما را که درد عشق و بلای خمار کشت / یا وصل دوست یا می صافی دوا کند
جان رفت در سر می و حافظ به عشق سوخت / عیسی دمی کجاست که احیای ما کند

لیلی
چشمت خراج سلطنت شب را
از شاعران شرق طلب می کند.
من آبروی عشقم
هشدار... تا به خاک نریزی.
پرکن پیاله را
آرام تر بخوان
آواز فاصله های نگاه را
در باغ کوچه های فرصت و میعاد
بگشای بند موی و بیفشان
شب را میان شب
با من بدار حوصله، اما نه با عتاب.
رمز شبان درد
شعر من است.
گفتی گل در میان دستت می پژمرد
گفتم که خواب در چشم هایت، به شهادت رسیده است.

اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید / عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید
دارم امید بر این اشک چو باران که دگر / برق دولت که برفت از نظرم بازآید
آن که تاج سر من خاک کف پایش بود / از خدا می‌طلبم تا به سرم بازآید
خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیز  / شخصم ار بازنیاید خبرم بازآید
گر نثار قدم یار گرامی نکنم / گوهر جان به چه کار دگرم بازآید
کوس نودولتی از بام سعادت بزنم / گر ببینم که مه نوسفرم بازآید
مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح / ور نه گر بشنود آه سحرم بازآید
آرزومند رخ شاه چو ماهم حافظ / همتی تا به سلامت ز درم بازآید